[ بديع الزمان ] همدانى در يكى از مقامات خويش از زبان اسكندرى گفته : علقت خضراء دمنه * شقيت منها بإبنه يعنى : به زيبايى باليده در خاندانى پست دل بستم و به وجود پسرى كه از او زاد بدبخت گشتم . خطّ ابن مقلة . در زيبايى به خط ابن مقله مثل زنند . خط وى زيباترين خط در جهان بود كه نه بيننده‌اى به زيبايى آن ديده و نه گوينده‌اى خطى مانند آن خط ارجمند و افسونگر را ، گفته و ستوده . صاحب بن عبّاد گفته : خطّ الوزير ابن مقله * بستان قلب و مقله يعنى : خط ابن مقلهء وزير ، گلزار دل و چشم است . مؤلف نيز گويد : خطّ ابن مقلة من ارعاه مقلته * ودّت جوارحه لو حوّلت مقلا فالدّرّ يصفرّ لاستحسانه حسدا * و البدر يحمرّ من أنواره خجلا يعنى : كسى كه چشمان خود راى با نگريستن به خط ابن مقله بچراند و بهره‌مند سازد ديگر اندامهاى او همه دوست دارند كه كاش چشم مىبودند مرواريد از رشك نيكويى و زيبايى آن زردگون گردد و ماه تمام از شرمندگى در برابر تابش آن سرخ شود . ابن مقله - ابو علىّ محمّد بن على بن حسين مقله - همان كسى است كه صلح نامه ميان مسلمانان و مسيحيان روم راى نوشت و آن خط تا روزگار ما در دست روميان و كليساى قسنطنطنيه نگاه دارى مىشود ، در روزهاى عيد آن را بيرون مىآورند و در حجره‌هاى ويژهء نماز آويزان مىكنند و همگان از زيبايى و شكوه هنر آن شگفتى مىنمايند . از خبرهاى ابن مقله آنكه وى سه خليفه راى وزارت كرده : المقتدر ، و القاهر ، و الراضى را ، با اينهمه احوال وى بگرديد و روزگار بر وى محنت راند و بدان